आई तुझ्याशी बोलायचं
राहूनच गेलं थोडं
अस्पष्ट त्या अंधारात
जन्म झाला माझा
इवल्याश्या माझ्या हातांना
तुझा आधार मिळाला
बोबड्या माझ्या शब्दांनी
हसू जाणलं तुझं
तुझ्याच स्मित हास्यानं
मला बळ मिळालं
डोळ्यात तुझ्या मी
मोठी झाली
भरून गेलं भावनांनी
नातं आपल
आई तुझ्याशी बोलायचं
राहून गेलं थोडं
- साबळे क्षितिजा
No comments:
Post a Comment